Zomervakantie met je hond. Daarbij zijn er een aantal dingen om rekening mee te houden: bescherm je hond bijvoorbeeld tegen heet zand of asfalt om pijnlijke brandwonden aan zijn poten te voorkomen. In het water kunnen echter nog meer gevaren schuilen. Neem daarom zeker onze tips over honden en zwemmen in acht. Vooraf: zwemmen is goed voor je hond, omdat het zijn spieren en gewrichten traint en het koele water in de zomer voor aangename verkoeling en veel speelplezier zorgt.
Kunnen alle honden eigenlijk zwemmen?
In principe kunnen honden, net als mensen, leren zwemmen of instinctief boven water blijven. Soms moet je je hond zijn angst voor water laten overwinnen. Als hij absoluut niet het water in wil, dwing hem dan alsjeblieft niet. Om hem eraan te laten wennen, werkt een bal goed die (per ongeluk) tijdens het spelen in het ondiepe water belandt. Of je gaat samen met je viervoeter het koele water in. Let er wel op dat je hond niet door het spelen vooraf of door de felle zon oververhit is geraakt, omdat de snelle afkoeling zijn bloedsomloop dan kan belasten. Belangrijke tips voor honden in de hitte en informatie over hoe je een hitteberoerte herkent en reageert, vind je in ons artikel „Onze toptips voor honden bij hitte“.
Hetzelfde geldt voor een volle maag: direct na het eten mag je hond niet gaan zwemmen. Let er ook op dat je hond niet te lang zwemt, want dat is erg inspannend voor hem. Als hij er eigenlijk genoeg van heeft, merk je dat meestal doordat hij langzamer wordt of op de een of andere manier vermoeid lijkt. Omdat honden geneigd zijn zichzelf te overschatten en geen einde kennen, moet je hem dan uit het water halen.
Let op! Er zijn ook honden die niet zouden moeten zwemmen:
- Honden die koorts, een infectie, wonden, ontstekingen of hartaandoeningen hebben
- Puppy's jonger dan een half jaar
- Honden met een zwaar lichaam en relatief korte poten, zoals Basset hounds
- Honden met een zeer platte snuit (bijv. mopshonden, bulldoggen e.d.)
Onthoud: laat je hond nooit zonder toezicht het water in en informeer vooraf of zijn ras überhaupt zou moeten of kan zwemmen.
Bekijk het water waarin je hond wil zwemmen vooraf goed
Vaak kun je met een kritische blik zien of het water in een meer troebel is: drijven er dode dieren aan het oppervlak of ziet het water er op de een of andere manier olieachtig uit? Mijd dit water dan liever. Waarschijnlijk gaat het om stilstaand water. Het gevaar: andere dieren laten er urine in achter en als die besmet zijn, kan ook je hond besmet raken. Of het water is op de een of andere manier vergiftigd, wat eveneens schadelijk kan zijn voor je hond. Hetzelfde geldt voor blauwalgen, waar veel honden allergisch voor zijn en die diarree of huidproblemen kunnen veroorzaken.
Onthoud: vermijd stilstaand water of water waarin je zelf ook niet vrijwillig zou zwemmen. Waarschuwingen voor sterke stromingen moet je zeker in acht nemen.
Hier moet je op letten als je hond in het zwembad zwemt
Bij spetteren of zwemmen in het zwembad is het nog belangrijker dat je erbij bent en toezicht houdt op je hond. Let er bovendien op dat je het water regelmatig ververst, zodat er geen bacteriën in komen. Gebruik geen reinigingstabletten, chloortabletten of iets dergelijks tegen bacteriën (zie de paragraaf over chloorwater hieronder), omdat deze het water met chemicaliën verrijken.
Vuistregel: vul het zwembad 's ochtends met vers water en laat het 's avonds weer leeglopen. Let er bovendien op dat de bodem van het zwembad antislip is, zodat je hond zich goed kan bewegen, en dat het materiaal geschikt is voor honden en niet bij normaal gebruik door krabben enz. beschadigd raakt. Idealiter gebruik je in plaats van een typisch kinderbadje een speciaal hondenbad. Dat is verkrijgbaar in meerdere formaten, ook voor jouw hond.
Let erop dat je hond niet te veel water inslikt
Vooral tijdens het spelen en zwemmen in het water slikken honden soms veel water in. In het ergste geval kan dat leiden tot hyperhydratie, ook wel watervergiftiging genoemd. Hierdoor raakt de elektrolytenbalans van je viervoeter verstoord. Het gevolg: nog meer dorst. Een vicieuze cirkel. Door de verhoogde wateropname daalt het natriumgehalte in het lichaam, waardoor de nieren hun werking staken en vocht in het lichaam vasthouden en geen urine meer uitscheiden om het zoutgehalte op peil te houden. In het ergste geval ontstaan hartritmestoornissen of longoedeem. Dit geldt zowel voor water uit meren en de oceaan als voor zwembadwater, water uit een sproeier en andere bronnen.
Onthoud: let erop dat je hond niet te veel drinkt om watervergiftiging te voorkomen.
Honden in zout water of chloorwater: wat zijn de gevaren?
Het water van de Oostzee, de Noordzee, de Middellandse Zee en veel andere populaire vakantiebestemmingen bevat zout. Dit zoute water is bij korte zwemsessies meestal geen probleem voor je hond. Als hij echter gevoeliger is, kan het contact irritatie van het oogslijmvlies veroorzaken. Honden die tijdens het zwemmen een grote hoeveelheid zout water inslikken, reageren daar meestal op met braken.
Hetzelfde geldt voor gechloreerd water in buitenbaden of zwembaden. In sommige steden is er aan het einde van het buitenbadseizoen een speciale zwemdag voor gevaccineerde honden, waarbij geen chloor aan het water wordt toegevoegd. Als je hond toch per ongeluk in chloorwater zwemt en het water inclusief de chemische stof inslikt, veroorzaakt dat vaak diarree.
Onthoud: houd toezicht op je hond in zout water en laat hem er niet te lang zwemmen of water inslikken. Chloorwater moet verboden terrein zijn.
Waterrug: wat het is en hoe je het kunt voorkomen of behandelen
Vooraf: waterrug is een weinig onderzochte aandoening die bij sommige, meestal ongetrainde honden meestal na intensief zwemmen in koud water optreedt. De aandoening uit zich in verlamming van de staart door overbelasting; je hond kan zijn staart niet meer zoals gewoonlijk bewegen en heeft veel pijn aan zijn staart. De staart staat bij de aanzet een stukje omhoog en hangt daarna slap naar beneden, en door de pijn wordt zitten of zijn behoefte doen moeilijker voor de hond.
Als je deze symptomen herkent, moet je in ieder geval naar de dierenarts gaan. Die schrijft je hond meestal pijnstillende en ontstekingsremmende medicijnen voor, die relatief snel helpen. Je kunt het herstel meestal ook bevorderen met warmte bij de staartaanzet. Er zijn ook dierenfysiotherapeuten die geschikte handgrepen kennen. Als waterrug eenmaal is verdwenen, blijven er doorgaans geen gevolgen achter.
Onthoud: let erop dat je hond zich tijdens het zwemmen niet overmatig inspant.
Zo verzorg je je hond na het zwemmen en baden
Als je hond toch al kletsnat is, kun je hem na het zwemmen meteen een passende vachtverzorging geven. Gebruik hiervoor beslist een terugvettende hondenshampoo, want die zorgt ervoor dat het beschermende, natuurlijke vetlaagje op de huid van je hond zich weer kan herstellen. Voordat je de shampoo aanbrengt, moet je de vacht nog een keer borstelen om eventuele vreemde voorwerpen te verwijderen en de vacht van klitten en vervilting te ontdoen. Nadat je de terugvettende hondenshampoo opnieuw hebt uitgespoeld, droog je je hond goed af en laat je hem onder zijn knuffeldeken of op een warme plek volledig opdrogen.
Welke ervaringen heb jij met je hond tijdens het zwemmen opgedaan? Heb je bijzondere tips over honden en water? We kijken uit naar je reactie.
