Luiers zijn in trek; als je op Instagram kijkt, zie je talloze selfies met deze bedreigde diersoort. Ja, deze tandarme zoogdieren, die verwant zijn aan miereneters en gordeldieren, zijn ook ontzettend schattig. En niemand vermoedt dat de vermeende glimlach van deze wilde dieren wordt veroorzaakt door slappe gezichtsspieren. Luiers hebben geen reden tot vreugde wanneer men ze in de armen neemt om met ze te poseren. Tegenwoordig moeten luiaards dringend worden beschermd, ook al behoren nog niet alle zes nog levende soorten tot de bedreigde diersoorten op onze wereld.
Inmiddels bestaat er op 20 oktober al Wereldluiaarddag, om meer aandacht te vragen voor deze bedreigde dieren. En er zijn talloze fondsen die zich dankzij donaties inzetten voor de redding van luiaards. Een van deze organisaties ondersteunen wij graag. Van elk verkocht knuffeldier FAULI gaat één euro naar het Stg Green Heritage Fund Suriname, het enige opvangcentrum voor luiaards in Suriname, opgericht door luiaardbeschermster Monique Pool. Of zoals luiaard Sid uit Ice Age vrij vertaald zou zeggen: „Money, Money, Money“ voor een goed doel.
De luiaards in Suriname lijden onder legale ontbossing
Suriname, waar ligt dat eigenlijk? Grof gezegd is het een kleine staat in het noorden van Zuid-Amerika met iets meer dan een half miljoen inwoners, die voornamelijk in de hoofdstad Paramaribo wonen. Verder wordt het landschap grotendeels beheerst door een wild groeiend oerwoud - een perfecte plek voor luiaards om eens lekker te hangen. Of ze nu twee vingers of drie vingers hebben, in het oerwoud kunnen ze hier goed leven. Helaas heeft ook Suriname te maken met ontbossing. Hier mag tot zeven procent van het regenwoud worden gekapt voor officieel toegestane bouwprojecten.
Het probleem voor de luiaards: ze zijn meestal sterk aangepast aan het voedselaanbod in hun regio en leren al jong wat ze mogen eten. Daardoor is verplaatsing dieper het oerwoud in moeilijk. O ja: dat luiaards als lui en traag worden beschouwd, komt overigens door hun bijzondere stofwisseling, waarbij er tussen het eten en het uitscheiden van voedsel gerust een week kan zitten. De vermeende traagheid heeft als voordeel dat ze zich zo camoufleren voor vijanden zoals slangen, jaguars en adelaars en bovendien energie besparen, wat bij bladeren als energiearme hoofdvoedselbron zeker verstandig is.
Wat luiaards bovendien gemeen hebben met onze lievelingen, de honden? Ze slapen allebei graag en veel. De luiaard zelfs meestal meer dan twee derde van de dag.
Een luiaard als huisdier of selfie-motief is uit den boze
Wist je dit: zo'n 10.000 tot 20.000 jaar geleden leefde er zelfs een reuzenluiaard op onze aarde. Hij was ongeveer even groot en zwaar als een olifant tegenwoordig. In 2020 zijn er wereldwijd nog maar zes luiaardsoorten (het waren er ooit 100), meestal ongeveer 60 cm groot en circa vijf tot zes kilogram zwaar. De dwergluiaard met drie vingers wordt al met uitsterven bedreigd en de manenluiaard met drie vingers geldt als bedreigde soort. Waarom maakt men eigenlijk onderscheid tussen tweevingerige en drievingerige luiaards? Heel eenvoudig: er zijn twee soorten met twee vingers aan de voorkant en vier soorten met drie vingers aan de voorste ledematen. Aan de achterkant hebben alle soorten evenveel drie tenen.
Ondanks de bedreiging zijn er tegenwoordig mensen die luiaards graag als huisdier houden. Omdat ze ze schattig vinden of ermee willen pronken tegenover vrienden. Een trend die wilde dieren niet ten goede komt. Gevangenschap is voor deze schattige oerwoudbewoners een doodvonnis, dat na een eerdere ziekte vrijwel altijd onvermijdelijk is. Sommige bewoners van opvangcentra voor luiaards zijn dan ook voormalige huisdieren die door hun eigenaars werden afgestaan nadat buren aangifte hadden gedaan, uit angst voor straf. Ook nauwelijks te bevatten: luiaards staan bij sommige mensen zelfs op het menu.
Ook de selfies met luiaards of luiaardbaby's die online circuleren mogen dan schattig lijken, voor de dieren zijn ze geen pretje. Wanneer je tijdens een vakantie een luiaard voor een selfie in je handen krijgt gedrukt, weiger dan vriendelijk en meld het liever bij de plaatselijke autoriteiten.
Het opvangcentrum voor luiaards in Suriname bestaat sinds 2005
Eigenlijk is Monique Pool vertaalster en dat doet ze nog steeds. Maar vooral bekommert ze zich met passie om luiaards, miereneters en andere bedreigde soorten in Suriname. Jonge dieren die hun moeder hebben verloren, voedt ze met de fles op, om ze weer in het wild uit te zetten zodra ze sterk en groot genoeg zijn, bij voorkeur in de regio van de Saramaccarivier. Daarbij moet elke regio zorgvuldig worden gekozen, want behalve tijdens de paring en het grootbrengen van hun jongen zijn luiaards solitair. Omdat er inmiddels wel twee tot vier dieren per week moeten worden gered, moet elke plek voor het uitzetten zorgvuldig worden gekozen. Zo'n inzet ondersteunen wij van SABRO graag.
Het hondenspeelgoed Fauli: een luiaard die goed doet
Onze pluchen luiaard Fauli kijkt net zo schattig als het origineel en draagt graag bij aan de redding van zijn echte soortgenoten. Van elk verkocht exemplaar doneren wij van SABRO één euro aan het opvangcentrum voor luiaards van Monique Pool. Met zijn lange slingerarmen is hij ideaal voor elke hond, een geweldige speelkameraad en een supercadeau voor bevriende hondenbezitters.
We hopen dat Fauli veel nieuwe vrienden vindt en daarmee veel goeds kan doen in Suriname. En natuurlijk is Fauli ook uitstekend geschikt voor een selfie.
Wat vind je van onze Fauli? Voor welke bedreigde diersoort zet jij je graag in? Misschien voor de schubdier? Vertel het ons in de reacties.
